Lechtaler Alpen 2008

Begin September 2008 naar de Arlbergpas ( 1790 m) bij St Christoph am Arlberg (Klostertal) gereden en in 2 uren naar de Ulmer Hütte (2280 m) gelopen.

Op de Adlerweg hebben we (Romke, Jeanne en Luud) de volgende dag trajecten gelopen:

2e dag Ulmer Hütte – Leutkircher Hütte 2260 m - Kaiserjochhaus   2310 m looptijd 5 uur

3 e dag Kaiserjochhaus -   Ansbacherhütte 2380 m looptijd 5,5 uur

4 e dag Ansbacherhütte -   Memmingerhütte 2240 m

5 e dag Memmingerhütte - Augsburgerhütte 2290 m

6 e dag Augsburgerhütte   - Landeck 900 m

Kaart

1e dag

Rond 15.05 uur rijden we Oostenrijk binnen. Om 16.10 uur komen we ter hoogte van de afslag Lech, het punt waar we onze wandeling willen beginnen. Het is inmiddels bewolkt geworden. We zoeken een goede parkeerplaats en pakken onze rugzakken. Even over 16.30 uur beginnen we met onze wandeling (hoogte 1700 m.u.m.). Eerst een leuk smal paadje. Na ongeveer een uur wandelen, verliezen we het dal uit het oog. We zien onze eerste gems, een valk en een murmel. Daarna lopen we over een brede strook, gemaakt ten behoeve van de skiactiviteiten. Niks aan dus. Af en toe valt er een druppel. Het is bewolkt maar de zon prikt er af en toe tussendoor. Ook begint het een beetje te onweren. Om 18.15 uur zijn we bij de Ulmerhutte 2279 m.u.m.

Het is niet druk in de hut. We krijgen een eigen kamer met vier slaapplaatsen. Eerst frissen we ons wat op en gaan dan aan tafel. We eten spaghetti en drinken er een bier/radler bij. Het smaakt ons goed! Daarna nemen we nog kaas met brood en een fles wijn; Zweigelt. We betalen direct: de overnachting € 35,00 het eten en drinken € 100,00. Duur grapje vinden we. We nemen ons voor om het morgen wat rustiger aan te gaan doen. Het was niet druk in de gelagkamer, een man of 20. We gaan naar onze slaapkamer. Gaan naar bed om 21.30 uur en we slapen redelijk goed.

2e dag

Om 7.00 uur worden we wakker. Het is buiten droog, wel veel variatie in wolken en hier en daar een klein stukje blauw. Hoopvol. Het werkvolk is al begonnen met werkzaamheden aan de skipistes. Deze activiteiten verstoren in hoge mate de bergrust. Het ontbijt bestaat uit 4 sneetjes brood per persoon, kan koffie en jam. Het brood komt niet op en de koffie wordt bijgevuld.

We vertrekken even na 8.30 uur. Eerst lopen we tussen de grote machines door die bezig zijn aan een geprepareerde skibaan. Niet echt leuk wandelen. Na 45 minuten gaan we over een pas (Valvagehrjoch 2545 m) en verlaten het drukke skidal. Het weer is goed. We volgen een langzaam dalende hohenweg. Na verloop van tijd tussen de rotsen door omhoog met hulp van wat kabels. Daarna volgt een fraai wandelpad wat goed beloopbaar is. Dan volgt een pokkel waar we overheen gaan en dan een smal pad op een steile helling, voorzien van een kabel. Ik moet ook hier weer niet teveel naar beneden kijken. Dan volgt een rustige afdaling naar de Leutkircherhutte (2261 m.u.m.) Hier komen we aan om 11.45 uur.

We nemen hier een flinke pauze. Binnen eten we een soep. Het is een mooie originele hut, vooral Jeanne geniet daar erg van. Er zitten nog wat doortrekkers, een man of 12. Na de soep komt buiten de zon door, we eten buiten nog koffie met knäckebröd. We besluiten hier om toch maar naar de volgende hut te lopen.(Kaiserjochhaus 2310 m.u.m.)

We vertrekken om 14.00 uur en komen daar aan rond 16.00 uur. Het was een mooie tocht, stijgend en dalend met af en toe een paadje langs grote diepten. We zien ook veel murmels. Vlak voordat we de hut bereiken begint het te regenen. Een maal in de hut zien we soms buiten helemaal niets meer en zitten we dus in de mist (of in de wolken) De hut is klein, voor ongeveer 33 personen, maar ook wel weer erg origineel. We slapen nu niet op een eigen kamer maar op lager. Wel in een hoekje.

Rond 18.00 uur worden de menukaarten uitgedeeld. Ik haal Jeanne en Luud naar beneden die boven even aan het rusten waren. We bestellen spaghetti en bier. Het smaakt ons zoals gewoonlijk weer prima. Rond 19.00 uur komt er iemand de gelagkamer binnen die muziek maakt, hij bespeeld het hackebrat (?) Het is een driehoekig instrument met snaren. Wij lezen wat in de bladen die in de hut liggen. Om 20.35 uur gaan we naar boven en drinken nog wat meegebrachte Jenever. Om 21.00 uur gaan we liggen. We liggen op het lager met uiteindelijk 7 personen.

3e dag

Rond 7.00 uur worden we weer wakker. Buiten zien we blauwe lucht maar het dal is niet te zien omdat deze volhangt met mist (wolken) We kijken dus op de wolken. Zo is het rond de hut helder en zonnig en zo zitten we tussen de wolken. We nemen een klein ontbijt: koffie, jam, boter en 2 sneetjes brood. Jeanne vindt het echter te weinig en haalt nog brood en koffie.

We vertrekken rond 8.30 uur. Het is weer mistig en dus zien we helemaal niets. Eerst gaan we iets omhoog om vervolgens weer iets te dalen op een glad glibberig pad. Gelukkig kunnen we door de mist het dal niet zien. We lopen namelijk weer op een zeer steile helling met rechts van ons een diepte van heb ik jou daar. Vervolgens moeten we een schoorsteen/geul oversteken. Dit stelt ons voor de nodige problemen. Er zijn geen kabels waar we ons aan vast kunnen houden.

Het vervolgpad is moeilijk te vinden. Uiteindelijk lukt het ons dan toch. We doen onze regenjassen uit want de zon komt door. Het dal blijft bewolkt maar wij lopen lekker in het zonnetje. We gaan over een pas en kijken in het volgende dal waar een meertje (Hintersee) ligt. We dalen flink af en lopen vervolgens over een puinhelling. Rustig aan wandelen om vervolgens weer een pas over te gaan (Hinterseejoch 2470 m.u.m.) Hier hebben we onze lunch genuttigd. We hadden een prachtig uitzicht naar beide kanten. In beide dalen ligt een meer. Het is ondertussen prachtig weer.

Rond 12.15 uur gaan we weer verder. Eerst rustig dalend, daarna een lang stuk over een steile rotspartij waar vele passages waren met kabels. Op zich goed te doen maar wel was het zeer inspannend. Goed kijken waar je je voeten zet en niet teveel naar beneden kijken. Rond 14.00 uur zaten we weer op een groene weide. Hier hebben we een half uur pauze genomen. Om 14.30 uur weer verder, eerst over een puinhelling en vervolgens kwamen we in een puinvallei. Naar boven een pas over (Flarschjoch 2480 m.u.m.) Daarna weer langzaam dalend. We zijn om 15.30 uur bij de Ansbacherhutte (2376 m.u.m.) Eerst maar inlageren, een kamer nog voor onszelf.

Later bleek de kamer toch vol geboekt te zijn. We gaan ons lekker opfrissen en daarna op het terras aan het bier. Gister kwamen we bij de hut aan in de regen, nu was er volop zon. Voor het eerst ook Hollanders in de hut. We drinken wat biertjes en gaan dan de hut binnen.

Rond 18.30 uur eten we Fleischkase met een glaasje wijn (L&R) of melk (J). De hut zit vol, al gauw een man of 34. We lezen wat, proberen te kaarten en doen ten slotte mikado. Rond 21.45 uur gaan we naar bed. Op de gang drinken we nog wat cognac. Ik slaap al snel in. Midden in de nacht zoeken Jeanne en Luud een andere slaapplek vanwege een hardnekkige snurker. Ik slaap verder redelijk goed.

4e dag

Even voor 7.00 uur opstaan. Wassen, inpakken en ontbijten (4 sneetjes brood, jam, boter en koffie) Het is licht bewolkt, ziet er goed uit. We vertrekken om 8.15 uur en kunnen rustig inlopen, iets stijgend naar een pasje. Daarna licht dalend en weer over een pas van 2528 m.u.m. Winterjoch. Vervolgens omhoog naar 2682 m.u.m. Griesslscharte. Hier hebben we een fraai uitzicht naar de Memmingerhutte. Hier hebben we een pauze genomen. Daarna recht afdalen met kabels, was goed te doen. Vervolgens over grote steenblokken en daarna over fijn grind. Het wordt uiteindelijk een afdaling naar 1700 m. ( we zijn dus 1000m gedaald).

We nemen weer een pauze voordat we verder afdalen door de almwiese. Erg glad en slecht pad. We komen bij een flinke beek waar we een bad nemen. Allen uit de kleren en vooral de voeten en tot de middel wassen in het koude water. Het is heerlijk verfrissend. We lopen verder door het bos en komen ten slotte op het laagste punt aan van vandaag. Hier steken we een beek over en nemen ook nog een pauze.

Nu begint een klim van 1700 m naar 2242 m. Het begint met een pittige stijging op een smal pad tegen de rots aan. Hoge rotsen rechts van ons en het water diep beneden ons. Het pad was glad door de nattigheid en soms moesten we een bruggetje over. De Hollanders die we in de laatste hut gesproken hadden vertelden ons al dat het op sommige plekken spekglad was. Het pad blijft sterk stijgend na het bos overgaand in lagere vegetatie en vervolgens de alpenweide. Uiteindelijk komen we om 15.15 uur aan in de Memmingerhutte. Het is inmiddels bewolkt geworden en er valt zelfs wat nattigheid.

We zijn dus mooi op tijd binnen. We informeren naar een kamer maar die is er niet meer. We liggen op het lager maar dan wel eentje voor 3 personen met 2 bedden boven ons. Tegenover is plaats voor 4 personen en dat bleef niet lang leeg. Daar lagen de mannen die ook in de Ansbacherhutte waren en dus dezelfde route hebben gelopen. We zijn tevreden met ons plekje. We pakken uit en verfrissen ons, daarna met bier naar buiten op het terras. De zon was inmiddels weer doorgekomen. We krijgen ons eten (Goulash mit Spatzle) eerst buiten maar we zijn er toch maar mee naar binnen gegaan. Het smaakt weer goed met een ¼ wijn erbij. Na het eten gaat Jeanne even plat en Luud en ik nemen nog een wijntje mee naar buiten.

De hut is niet zo druk als drie jaar geleden maar wel drukker vergeleken met de eerdere hutten. We zitten tot 21.00 uur binnen en drinken nog wat zelf meegebrachte schnaps (Whisky en Beerenburg).

5e dag

Rond 7.00 uur opgestaan, redelijk goed geslapen. We nemen een groot ontbijt dat wil zeggen 2 extra sneetjes brood met worst en kaas. We vertrekken om 8.15 uur. Hoge bewolking, af en toe een spatje regen, we zien een regenboog. We lopen een stukje van dezelfde route als in 2005. Achter de hut naar het meer. Achter het meer rechts aanhoudend komen we bij een tweede meer uit. Hier hebben we nog een mooi zicht op de hut en het dal. We laten dit meer rechts liggen en gaan langzaam klimmend naar een scharte waar we tussendoor gaan.

Hier dalen we af tussen de rotsblokken met hulp van vele kabels. Pittige afdaling. We komen op een smal pad dat als een hohenweg over een helling loopt in een boog. Aan het eind ligt een hoger gelegen dal. We zien een groep van 9 steenbokken. Ze lieten zich niet door ons verstoren. Prachtige dieren. We moesten ten slotte weer over een steile graad (Parseierjoch),. Voor we hieraan beginnen aten we eerst wat. Met kabels gaan we naar boven (20 m). Toen we boven waren moesten we weer naar beneden, dit ging met behulp van kabels en stangen waar je op kon staan. Het was een pittige afdaling. Toen we beneden aangekomen waren spraken we iemand die naar boven wilde en uit de richting kwam waar wij heen zouden gaan. Voor ons lag een nog berg waar we overheen moesten, nog 300 m stijgend. De top lag regelmatig in de mist. De man zei dat het wel te doen was. Wij stonden te overwegen wat te doen, of omhoog of afdalen in het dal. We besloten toch maar over de berg te gaan. Het bleek zeer pittig te zijn.

Ik ging voorop. Voortdurend met kabels jezelf omhoog trekkend naar boven. Het was een zware klim naar boven, we zijn zeker een uur bezig geweest om boven te komen (Patrolscharte 2864 m.u.m.) Zeker 95% van de route was voorzien van kabels. Boven was het koud, het was inmiddels 13.00 uur. We zakten een stukje waar we uit de wind even iets konden eten. Er lag hier ijs en sneeuw. We begonnen met de afdaling.

Eerst over rotsblokken maar dan toch weer met kabels, door een waterval en ten slotte weer steil naar beneden met kabels en ijzerbeugels waar je met je voeten op kon staan. Toen kwamen we op een morene van puin. Deze kon je zigzaggend afdalen, het was wel een heel eind. Ten slotte op het groen het pad naar de Augsburgerhutte (2298 m.u.m.) We komen er aan om 15.15 uur, ik ben keikapot maar gelukkig is alles goed gegaan. We nemen een kamer en verfrissen ons. Het is een mooie originele en persoonlijke hut. Bestaand uit een oud deel en een nieuwe aanbouw. Ligt mooi boven het dal. We drinken bier en soep binnen want buiten is het bewolkt en fris. Langzaam maar zeker komen er meer gasten binnen (uiteindelijk 19 man) Omdat ik mij erg moe en gespannen voel ga ik even op bed liggen en luister naar Die Winterreise van Schubert. Luud gaat even slapen en Jeanne gaat mediteren. We eten allemaal rond 18.45 uur. Jeanne neemt een pasta en Luud en ik eten een groentemengsel met vlees en veel vocht. (met een fles wijn) We bellen met Yvonne en Sander. We brengen de avond binnen door.

6e dag

De afdaling vanaf de hut is zoals altijd eerst veel rots, en langs beekjes. Naar mate je lager komt neemt de begroeiing toe. Eerst kruiden en heel laag beplanting en dan wat bergrododendrons die steeds groter worden. Dan lage heesters die langzaam overgaan in bomen. Het wordt steeds groener en warmer. Uiteindelijk komen we in een dorpje uit (Strengen?) waar we een bushalte zoeken. Daar nemen we de bus naar onze auto. Onderweg moesten we nog ergens overstappen waar we lang moesten wachten. Dus dorpje in en ergens wat eten/drinken. Vervolgens naar de auto en dan rijden we richting Duitsland