2010 GR10 wandelingen van Arles sur Tech naar Tres de Caranca.


29-08-2010 met de TGV van Amsterdam naar Perpignan gereisd in ca 10 uren reistijd (incl overstappen in Parijs).

Vanaf 30-08 de volgende trajecten van de GR10 gelopen:

1e dag Arles sur Tech (800 m) – refuge Batère (1450m) 5 uren looptijd

2e dag Refuge Batère – refuge Chalet de Cortalets (CAF) (2150 m) 7 uren looptijd

3e dag Refuge Chalet de Cortalets - Pic du Canigou - refuge Marialles (1720 m) 7 uren

4e dag refuge Marialles - refuge Casanova in Mantet (1470 m) 6 uren looptijd

5e dag rustdag in Mantet

6e dag Mantet – refuge de la Carança (1835 m) looptijd 5 uren

7e dag Refuge de la Carança - Tres de Carança looptijd 4 uren

 

Kaart GR10 2010

 

1e dag

Met de 1 euro bus van Perpignan naar Arles sur Tech (800 m) in ca 1 uur gereden en informatie ingewonnen in de VVV van Arles een voormalig klooster (mooie plek!).

Een zeer afwisselende tocht tijdens een prachtige zonnige dag beginnende in een bos met kurkeiken, weelderige plantengroei, bloeiende heide en distels, veel vlinders. Later overgaand in granieten kleurrijke rotsformaties op paadjes vol met geerodeerd graniet grint.

Naarmate we hoger komen mooie uitzichten op het dal van de Tech en de Pic du Canigou.

Het gebied is van oudsher een mijnbouw gebied waar nog overblijfselen van over zijn in de vorm van oude kabelbaanconstructies voor het vervoer van het erts.

De refuge Batère is een voormalig mijnwerkersverblijf en is nu ingericht als privé refuge met een dortoire en een aantal meer persoonskamers. De gastvrouw is erg vriendelijk en gastvrij en nog behoorlijk muzikaal op de hoorn en piano!

S’avonds genoten van een prachtige zonsondergang.

2e dag

Weer begonnen met schitterend weer, staalblauwe luchten, en lekker zonnetje.

In ca 1 uur na een aantal mijningangen gezien te hebben op de col de Cirère (1730 m) .

Daarna lopen we door bos op een soort balkon met mooie uitzichten op de Middellandse zee naar een hutje L’Estanyol. Hier lopen 2 paarden los rond. Hierna volgt een onbemande vrij nieuw uitziende cabane Abri de Pinatelle die wel open is en waar we drinkbaar water kunnen tappen.

Dan licht stijgend naar Ras del Prat Cabrera; hier besloten we de variant (hogere) route naar de refuge te nemen. De lage variant is namelijk een jeep track en dus niet erg aanlokkelijk.

Het gaat dan in beginsel wel erg stijl maar met mooie uitzichten op Perpignan en de zee!

De refuge ligt erg mooi op een rug, is groot en heeft een sympathieke sfeer met vriendelijke beheerders. Er zijn meerdere gebouwen voor groepen en het is er redelijk druk. Het blijkt een belangrijk vertrekpunt te zijn om de Pic de Canigou te bestijgen.

3e dag

Vroeg opgestaan met prachtig opkomende zon; het wordt weer een prachtige dag!

We gaan via de Pic du Canigou naar refuge de Marialles een pittige lange wandeling.

Tot de top is het geleidelijk stijgend en niet moeilijk. Ook een kudde gemzen (15 st.) gezien. Na La Porteille (2600m) met een leuk doorkijkje wordt het stenig soms iets klauteren. De top (2785 m) bereiken we in 2:15 uur; hier een kruis en oriëntatietafel met prachtige uitzichten naar alle kanten. Na een pauze gaan we via de cheminee aan de andere kant omlaag en dat is recht omlaag! Voetje voor voetje zoeken we naar steunpunten; geen kabels hier. In ½ uur, veel blokwerk en los puin gaat het geleidelijker zigzaggend naar beneden. De stress afgeschud met een snelbadje in een ijskoud meertje. Dan geleidelijk dalend door een heel mooi landschap waarin we veel stroompjes kruisen.

Als we denken bij de refuge aan te komen is het even schrikken: alleen een stal en niet bewaakt! We komen snel tot de ontdekking dat we het maison forrestiere voor de refuge houden die een honderd meter verderop ligt. Het is een kleine particuliere refuge maar goed gegeten.

4e dag.

Vandaag denken we het rustig aan te kunnen doen maar het blijkt toch een flinke wandeling te worden. Het begint met mooi weer en een pad op gelijke hoogte van de refuge tot Mattes Rouges. Dan afdalend door een prachtig bos en restanten van een oud cultuurlandschap met terrassen, muurtjes, ruines naar het dorpje Py. Vanuit Py proberen we te liften naar Mantet (de zool van Jeannes bergschoen is aan het loslaten) maar uiteindelijk lopen we het stuk naar Col de Mantet (1760 m) over een prachtig pad dat af en toe de weg kruist. De col biedt prachtige uitzichten over Py en Mantet dat onder ons ligt.

Mantet ligt een diep sprookjesachtig dal, omgeven door beboste bergen, waarvandaan dalen in alle richtingen lopen.

We overnachten in refuge Casanova eigenlijk een gite d‘etappe met een prima grote kamer voor ons tweetjes en een uitstekende keuken! We besluiten dan ook hier een rustdag te nemen.

Mantet is een alleraardigst authentiek bergdorpje met oude goed opgeknapte huizen. Het kerkje is de moeite waard voor een bezoek.

Tijdens de rustdag langs de rivier de Mantet gelopen in Noordwest richting. .

6e dag

Vandaag begint de dag weer met strakblauwe luchten en in de loop van de dag warm weer met wat nevels uit et zuiden.

We lopen in zuidwestelijke richting geleidelijk stijgend (door bas en open veld) naar Jasse Grosse (ca 1800 m); hier is een bergerie “hutje” half onder de grond. Vlak voor refuge de l’alemany buigen we naar het westen naar de coll del Pal (2300 m) . Dit gaat vrij steil omhoog door het bos en prachtige uitzichten op Mantet.

Vanaf de Col uitgestrekte kale “prairies” met 360 gr panorama’s ondermeer op de Pic de Canigou. De boomgrens gaat hier tot ca 2300 m!

Ook hier weer een bergerie waarna we door een oud prachtig bos afdalen naar het dal van de Carança.

De refuge Ras de la Carança is een zeer eenvoudige hut zonder water, zonder WC of wasgelegenheid (= de rivier) en eenvoudige maaltijd maw puur natuur! Er is wel veel volk in dit prachtige dal dat deels in een tentenkampje overnacht of in de stampvolle hut. Het is een aparte ervaring na het luxe Mantet.

7e dag

Weer begint de dag met stralend warm weer en we lopen door de prachtige gorges de Carança naar Tres de Carança.

Een deels zeer spectaculaire kloof met de 2e helft!

In het begin daalt het pad geleidelijk vlak naast de rivier onder een dicht bladerdek; na ca 2 uren slingert het pad van links naar rechts van de rivier over loopbruggen (a la Nepal), langs steile wanden over ladders en menig klauterwerk! De kloof verengt zicht met honderden meters hoge steile wanden en het pad hoog boven de rivier; het lijkt de Cares kloof in de Picos de Europe wel of de gorges du Verdon! Vaak komen we staaldraad tegen bij moeilijkere overgangen; niet echt nodig maar ja wel een veilig gevoel.

Bij de splitsing Fontpedrouse gaan we rechts af naar beneden tot langs de rivier door een tunneltje en dan de kloof uit. We komen uit op een camping voor campers in het gehucht Tres de Carança waar niets te beleven valt. Hier gewacht op het “gele treintje” richting Villefranche en vandaar terug met de trein naar Perpignan.